Talmudyczne wrogie nakazy/zakazy obowiązujące żydów, wobec „goji”, co wymusza bezwzględny obowiązek – wypędzenia żydów z POLSKI!!

BoBYGnsCQAAow0I

Z faktu rozmyślnego, politycznego naruszania art. 3 Konstytucji RP przez żydów zamieszkałych w POLSCE, jako zadeklarowanych na podstawie (Talmudu, Tory) wrogów POLSKI i POLAKÓW, wynika: konieczność wypędzenia żydów z POLSKI!!

Komentarz art. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej-W.

Skrzydło.Autor: Skrzydło Wiesław Wyd.: VII Miejsce: Warszawa Rok: 2013 ISBN Kod: 9788326442230 ISBN: 978-83-264-4223-0 oprawa: Twarda Autor: Skrzydło

Art. 3. Rzeczpospolita Polska jest państwem jednolitym.

“Polska jest państwem jednolitym, czyli unitarnym, traktowanym jako jedność, czyli nie składającym się z oddzielnych tworów razem tworzących federację. Nie ma więc w jego ramach autonomicznych jednostek terytorialnych czy narodowościowo-terytorialnych. W konsekwencji Polska jest na płaszczyźnie międzynarodowej jednym podmiotem. Unitarna forma państwa stanowi konsekwencję faktu, że społeczeństwo polskie jest pod wieloma względami jednolite. Tak można go określać w sensie narodowym, gdyż ogromna większość obywateli Polski to osoby narodowości polskiej, inne grupy narodowościowe stanowią znikomą mniejszość. Podobnie można mówić o sytuacji w dziedzinie wyznaniowej, gdzie katolicy stanowią zdecydowaną większość. Podobnie także można charakteryzować stan w zakresie kultury i jej tradycji itp. Za jednolitością państwa przemawiają także doświadczenia historii wielu dziesiątków lat. Wszystkie te czynniki przemawiają na rzecz państwa jednolitego, stanowiącego jeden podmiot prawa międzynarodowego”.

Na podstawie Talmudu, Tory – żydzi obowiązani są stosować się wobec chrześcijan do wykazanych poniżej nakazów/zakazów, co zagraża życiu i bezpieczeństwu POLAKÓW, będących w większości zadeklarowanymi chrześcijanami.

Z upoważnienia żydowskich tzw świętych ksiąg, wrogich wobec Polski i POLAKÓW, żydzi rozmyślnie nie stosują się do art. 3 Konstytucji RP, co pozbawia ich prawa przebywania, mieszkania, pracowaniay, na terytorium POLSKI.

Postanowiłam wykazać wrogie wobec POLSKI i POLAKÓW nakazy/zakazy obowiązujące żydów wobec chrześcijan, posługując się dokumentem, jakim jest książka:

400

  1. Justyn B. Pranajtis Chrześcijanin w Talmudzie poprzez:

  1. spis treści książki CZĘŚĆ II – Chrześcijanin w Talmudzie żydowskim: NAUKA TALMUDU O CHRZEŚCIJANACH książki.

  2. fragment książki – Chrześcijanin w Talmudzie żydowskim Ks. Justyn B.Pranajtis https://drive.google.com/file/d/0BwhdqglsNN-2dlNpRWM1M21CS2s/view?usp=sharing

Add. 1. Spis treści książki CZĘŚĆ II – Chrześcijanin w Talmudzie żydowskim CZĘŚĆ II: NAUKA TALMUDU O CHRZEŚCIJANACH.

CZĘŚĆ II: NAUKA TALMUDU O CHRZEŚCIJANACH.

Rozdział I. Chrześcijan należy unikać.

Artykuł I. Chrześcijan należy unikać ponieważ nie są godni obcowania z żydami.

  1. Żyd nie może składać życzeń chrześcijaninowi.

  2. Nie odpowiadać chrześcijaninowi na jego pozdrowienie.

III. Żyd nie może stawać na sądach chrześcijan.

  1. Chrześcijanin nie może być też użyty jako świadek.

  2. I w niczem nie godzi się być podobnym do chrześcijan.

Artykuł II. Chrześcijan należy unikać, ponieważ są nieczyści.

Artykuł III. Chrześcijan należy unikać, ponieważ są bałwochwalcami.

  1. Zabronione są stosunki z chrześcijanami przed ich świętami.

  2. Nie wolno żydowi używać rzeczy, które się odnoszą do boskiego kulty chrześcijan.

III. Zabrania się sprzedawać chrześcijanom czegokolwiek, co może służyć ich kultowi.

  1. Ateistom [bezbożnikom, bezwyznaniowcom] wszystko sprzedawać wolno.

Artykuł IV. Chrześcijan należy unikać, ponieważ są szkodliwi.

Rozdział II. Chrześcijan należy zniszczyć.

Artykuł I. Zniszczyć pośrednio: Należy chrześcijanom szkodzić.

  1. Nie należy robić nic dobrego.

  1. Nie wolno chwalić chrześcijan.

  2. Obowiązki nazywać obelżywie.

  3. Nie wolno dawać chrześcijanom podarków.

  4. Nie sprzedawać posiadłości chrześcijanom

  5. Nie uczyć chrześcijan sztuki.

  1. Należy szkodzić na mieniu.

  1. Nie wolno ostrzegać mylących się w interesach

  2. Nie oddawać rzeczy znalezionej.

  3. Wolno oszukiwać chrześcijan

  4. Wolno żydowi udawać chrześcijanina.

  5. Wolno żydowi uprawiać lichwę.

III. Należy szkodzić w sądach.

  1. Wolno żydowi kłamać i oszukiwać.

  2. Wolno żydowi krzywoprzysięgać.

  1. Należy szkodzić na dobrach życiowych.

  1. Żyd obowiązany jest knuć zasadzki na chrześcijan.

  2. Nie wolno nieść pomocy choremu chrześcijaninowi

  3. Nie należy pomagać chrześcijance przy porodzie.

  4. Nie należy uwalniać z niebezpieczeństwa życia.

Artykuł II. Zniszczyć bezpośrednio.

  1. Należy mordować zdrajców.

  1. Odszczepieńców.

III. Ciemiężców trzymających Izraela w niewoli.

  1. Należy zabijać sprawujących rządy.

  2. Przede wszystkim należy zniszczyć władzę rzymską.

  1. Należy zabijać wszystkich chrześcijan.

  1. Wytępienie chrześcijan jest przyjemną Bogu ofiarą.

VII. Jest teraz jedyną ofiarą.

VIII. Mordercom chrześcijan obiecuje się raj.

  1. Nie wolno nigdy zaprzestać tępienia chrześcijan.

  1. Należy prześladować wspólnymi siłami.

  1. Nawet w czasie najuroczystrzych świat wolno zabić chrześcijanina.

XII. Oczekiwany jest mesjasz mściciel.

XIII. Modlitwy żydów o zagładę chrześcijan.

Modlitwa chrześcijan za żydów.

10726797_456767364461163_76388925_n

Add. 2. Chrześcijanin w Talmudzie żydowskim (fragment książki) Ks. Justyn B.Pranajtis https://drive.google.com/file/d/0BwhdqglsNN-2dlNpRWM1M21CS2s/view?usp=sharing

ROZDZIAŁ II CHRZEŚCIJANIE

W tym rozdziale wypadnie nam rozważyć trzy sprawy:

1) jakie nazwy mają w Talmudzie chrześcijanie;

2) czem są chrześcijanie według nauki żydów;

3) co utrzymuje Talmud o Boskim kulcie chrześcijan.

ARTYKUŁ I

NAZWY CHRZEŚCIJAN W TALMUDZIE

Jak w naszym języku chrześcijanie mają swoją nazwę od Chrystusa, tak w języku talmudycznym nazywają się od Jezusa Nazareńskiego – Nocrim. [47-48] Lecz także wszystkiemi nazwami, któremi oznacza się w Talmudzie nieżydów, jak: Aboda zara, Akum, Obde elilim, Minim, Nochrim, Edom, Amme ha-arec, Goim, Apilcorosim, Kutim, określa się również chrześcijan.

  1. Aboda zara – kult obcy, bałwochwalstwo. W ten sposób nazywa się też księga talmudyczna o bałwochwalstwie. Stąd obde aboda zara – wyznawcy bałwochwalstwa. (…)

  1. Akum. Słowo składa się z początkowych liter słów: Obde Kochabim U-Mazzalot – czciciele gwiazd i planet. Tak niegdyś żydzi nazywali pogan, pozbawionych całkowitej znajomości prawdziwego Boga; z niezliczonych miejsc okazuje się, że teraz zaś słowem akum w księgach żydowskich, zwłaszcza w Szulchan aruchu, oznacza się chrześcijan.

W Orach chajim § 113, art 8, akum nazywają się ci, którzy używają krzyża. (…)

III. Obde elilim — słudzy bożków. Nazwa ma to samo znaczenie, co poprzednie akum. Często nią oznaczeni są nie-żydzi. (…)

  1. Minim. Kacerze. W Talmudzie nazywają się minim także ci heretycy, którzy mają księgi, zwane Ewangeljami. Talmud, traktat Szabbat 116a [Tosefta]: „R. Meir nazywa księgi tych minim – aawen gilajon (niegodziwością księgi) [czyli księgi niegodziwości], ponieważ oni je nazywają Ewangela.” (…)

  1. Goj – lud, naród. Nawet jednego człowieka nazywają żydzi: goj — poganin; gojah — poganka. Tem imieniem nazywani są niekiedy także Izraelici, lecz bardzo rzadko. Najczęściej zaś nieżydzi, bałwochwalcy. W księgach żydowskich, mówiących o bałwochwalstwie, najczęściej tem jednem jedynem słowem „goj” oznacza się czcicieli bożków. Z tej przyczyny w nowszych wydaniach Talmudu unika się skrzętnie nazwy „goj”, a na jego miejsce kładzie się inne przezwiska nieżydów. Że dziś nazwą „goim” oznacza się w języku żydowskim chrześcijan, wiedzą bardzo dobrze wszyscy, co z nimi mieszkają. Nie zaprzeczają tego sami żydzi. Zapewniają tylko w swoich elukubracjach, pisanych językiem potocznym, że w tej nazwie niema nic złego, ani nieprzyjaznego. Ale przecież coś przeciwnego okazuje się z ich ksiąg pisanych językiem hebrajskim. Np. w Szulchan aruchu, w części Choszen ha-miszpat § 34, art. 22, nazwa „goj” przyjęta jest jako miara nieprawości:

„Zdrajcy, epikurejczycy i odszczepieńcy gorsi są nawet niż goim.” (…)

ARTYKUŁ II CZEM SĄ CHRZEŚCIJANIE WOBEC NAUKI TALMUDU

W poprzednim rozdziale widzieliśmy, co sądzą żydzi o twórcy religii chrześcijańskiej i z jakim obrzydzeniem wspominają samo jego imię. Po tem nikt nie będzie oczekiwał, żeby lepiej sądzili o błądzących za Jezusem Nazarejczykach. I w samej rzeczy, nie można wyobrazić sobie nic tak obrzydliwego, czego by nie głosili o chrześcijanach. Mówią bowiem, że chrześcijanie są to: bałwochwalcy, ludzie najgorsi, o wiele gorsi od Turków, mordercy, nierządnicy, nieczyste zwierzęta plugawe jak gnój, niegodni zwać się ludźmi, zwierzęta obdarzone postacią ludzką, prawdziwe zwierzęta, woły i osły, świnie i psy, gorsi od psów; że rozmnażają się na sposób zwierzęcy, że są pochodzenia djabelskiego; że ich dusze pochodzą od djabla i do djabła po śmierci wracają do piekła; że nawet trup zmarłego chrześcijanina nie różni się od ścierwa zdechłego zwierzęcia.

  1. BAŁWOCHWALCY

Ponieważ chrześcijanie postępują w myśl nauki „tego męża”, który był dla żydów uwodzicielem i bałwochwalcą i ponieważ czczą go jako Boga „, jest rzeczą [53–54] najoczywistszą, że są prawdziwymi bałwochwalcami, nieodmiennymi od tych, z którymi żydzi mieszkali przed narodzeniem Chrystusa i których mieli rozkaz wygnać wszelkiemi sposobami. To doskonale potwierdzają nazwy, któremi oznacza się chrześcijan, i najzupełniej wyraźne słowa Majmonidesa, które wykazują, że wszyscy oznaczeni imieniem chrześcijanina są bałwochwalcami. Lecz i te, które aż dotąd wychodzą, księgi żydowskie, mówięce o „czcicielach gwiazd i pianet”, „epikurejczykach”, „Samarytanach” i t.d. naszych czasów, mogą mieć na widoku nie innych bałwochwalców, jak chrześcijan. Turcy bowiem nazywani są wszędzie „I z m a e l i t a m i”, a nie są nazywani bałwochwalcami. (…)

  1. SĄ RÓWNI GNOJOWI

Szulchan aruch, część Orach chajim § 55, art. 20:

„Kiedy w jednem miejscu jest dziesięciu modlących się ,kaddisz”, albo mówiących

„kedoszah”, może ktoś, choćby do nich nie należał, odpowiedzieć (Amen). Są jednak

tacy, którzy twierdzą, że trzeba, by tam nie było gnoju lub akum.”

Szulchan aruch, część Jore dea § 198, art. 48, Hagah:

„Kobiety żydowskie powinny się starać o to, żeby, gdy wychodzą z łaźni, przyszła na jej spotkanie (najpierw) jej przyjaciółka i żeby (oczywiście) nie nawinęła się jej rzecz nieczysta albo akum w razie spotkania bowiem z temi rzeczami, kobieta, jeśli chce być pobożna, powinna myć się powtórnie.”

Biur hetib, komentarz do Szulchan aruchu, wylicza odnośnie do tego miejsca godne uwagi rzeczy nieczyste: [58–59]

„Kobieta powinna powtórnie się umyć, jeżeliby zobaczyła coś nieczystego, jak: psa lub osła, lub naród ziemi, lub akum, lub wielbłąda, lub świnię, lub konia, lub trędowatego.”

VII. NIE-LUDZIE, ZWIERZĘTOM RÓWNI

Talmud, traktat Keritot 6b (str. 78):

” Nauka rabinów brzmi: kto wylewa olej namaszczenia na zwierzę…, na goim i na zmarłych, wolny (jest od kary). Co do zwierzęcia to jest prawda; nie jest bowiem człowiekiem. Lecz namaszczający goja, w jaki sposób może być uważany za wolnego (od kary), jeżeli i ten jest człowiekiem? – Bynajmniej; napisane jest bowiem: „Wy zaś trzody moje, trzody pastwiska mego ludźmi jeteście”. Wy nazywacie się ludźmi, goim zaś nie nazywają się ludźmi.” (…)

VIII. POSTACIĄ TYLKO RÓŻNI OD ZWIERZĄT

Midrasz talpiot, karta 255d:

„Stworzył ich (Bóg) w kształcie ludzi na cześć Izraela; nie są bowiem stworzeni akum (w innym celu), jak dla służenia im (żydom) dniem i nocą; i nie można im dać nigdy spoczynku od tej ich niewoli. Nie przystoi bowiem synowi króla (Izraelicie), aby mu służyły zwierzęta we własnej postaci, lecz zwierzęta w postaci ludzkiej.” Tu także można odnieść to, co zawiera się w Szulchan aruchu, część Orach chajim § 576, art. 3:

„Jeśli sroży się zaraza (trąd) między świńmi, należy pościć (ubolewać), ponieważ ich  wnętrzności podobne są wnętrznościom synów ludzi; o ile bardziej (należy ubolewać), gdy zaraza szerzy się wśród akumów” [60–61]

  1. ZWIERZĘTA

Księga Zohar, część II, 64b:

„Narody czciciele bałwanów, którzy nazywają się wół i osioł, stosownie do czego napisane jest: miałem wołu i osła.” (…)

ARTYKUŁ III BOSKI KULT CHRZEŚCIJAN

Ponieważ chrześcijanie są dla żydów bałwochwalcami, cały kult ich jest bałwochwalczy. Ich kapłani – kapłanami Baala; ich świątynie – domami głupoty  i bałwochwalstwa; wszystkie w nich sprzęty, kielichy, księgi — służącemi do bałwochwalstwa; ich modlitwy prywatne i publiczne — grzechami obrażającymi Boga; święta — dniami przynoszącemi zgubę.

  1. KAPŁANI

O sługach kultu chrześcijańskiego, kapłanach. Talmud mówi tak, jak o sługach  bałwochwalczych i Baalowych; nazywa ich komarim – wróżbiarzami i o galachim –  golonymi, z powodu golonej głowy, zwłaszcza mnichów. Talmud, traktat Aboda zara 14b, Tosefta:

„Księgi świeckie, które mogą być użyte do głupoty w domu bałwochwalczym, zabrania się sprzedawać w r ó ż b i a r z o m. Albowiem kto to czyni, grzeszy przeciw prawu o nie-kładzeniu przeszkody ślepemu. [66–67] Wzbronione jest także sprzedawać je gojowi, który nie jest golony; ponieważ jest pewne, że on je da lub sprzeda golonemu.”

  1. KOŚCIOŁY

Miejsce kultu chrześcijańskiego nazywa się:

1) bet tifla – dom głupoty, nikczemności, zamiast bet teifila – dom modlitwy ,

2) bet aboda zara – dom bałwochwalstwa,

3) bet ha-turaf szel lecim – dom sromoty wyszydzonych. (…)

CZĘŚĆ II NAKAZY TALMUDU O CHRZEŚCIJANACH

Na podstawie poprzednich wywodów wiemy już dobrze, że chrześcijanie, według Talmudu, są bałwochwalcami i to dla żydów najszkodliwszymi. Dlatego każdy Izraelita, jeżeli chce być „bogobojnym”, musi koniecznie przestrzegać wszystkich nakazów, które zostały dane ich Ojcom, zamieszkującym Ziemię świętą, o bałwochwalczych tubylczych i sąsiednich narodach. Jest przeto obowiązany: I. unikać chrześcijan, II. starać się ich zniszczyć.

ROZDZIAŁ I CHRZEŚCIJAN NALEŻY UNIKAĆ

Z czworakiej przyczyny ma żyd unikać wszelkich stosunków z chrześcijanami:

l – ponieważ oni nie są godni obcowania z żydami;

2 – ponieważ są nieczyści;

3 – ponieważ są bałwochwalcami;

4 – ponieważ są zabójcami.

ARTYKUŁ I CHRZEŚCIJAN NALEŻY UNIKAĆ PONIEWAŻ NIE SĄ GODNI OBCOWANIA Z ŻYDAMI

Żyd, jak uczy Talmud, tem samem, że jest z narodu wybranego i obrzezany, jest obdarzony tak wielką godnością, że się z nim nikt, nawet anioł, [76–77] równać nie może. Owszem, jest, jak sądzą, niemal równy Bogu.

„Kto uderzy w twarz Izraelitę, mówi r. C h a n i n a, jakby wymierzył policzek Majestatowi Boskiemu”. Żyd jest zawsze dobry, bez-względu na jakiekolwiek grzechy, które go skalać nie mogą, jak błoto nie plami jądra orzecha, lecz tylko jego łupinę. Jedynie Izraelita jest człowiekiem; jego jest świat cały i jemu wszystko powinno służyć, szczególnie zaś „zwierzęta mające postać ludzką”.

W takim stanie rzeczy okazuje się już jasno, że wszelkie stosunki z chrześcijanami plamią żydów i zbytnio uwłaczają ich godności. Powinni przeto na każdy sposób trzymać się z dala od wszystkiego, co w czemkolwiek zdradza zwyczaje i postępowanie chrześcijan. A więc:

  1. ŻYD NIE MOŻE SKŁADAĆ ŻYCZEŃ, CHRZEŚCIJANINOWI

Talmud, traktat Gittin 62a :

„Nie wejdzie człowiek do domu nochri w dniu jego święta dla złożenia życzeń. Jeżeli zaś spotka go na ulicy, może oddać pozdrowienie, jednak z miną przybitą i głową opuszczoną.” [77-78]

  1. NIE MOŻE ODPOWIADAĆ CHRZEŚCIJANINOWI

Szulchan aruch, część Jore dea § 148, art. 10 :

„Niech (żyd) nigdy nie odpowiada bałwochwalcy, na jego pozdrowienie (przez skłonienie się); dlatego dobrze jest uprzedzić go w pozdrowieniu; aby, jeżeli akum pierwszy pozdrowi, nie był obowiązany pozdrowić wzajemnie.”

To samo jest w Talmudzie, w traktacie Gittin 62a, gdzie, po słowach:

„Nie należy odpowiadać na pozdrowienie nochri”,

pozdrowił go rzekomo r. K o h a n a (mówiąc): szeloma lemar – ,,pokój Panu”, któremi to słowami zamierzał pozdrowić swego rabina – wyjaśniają Tosefty :

„Serce zaś jego było przy rabbim”

III. ŻYD NIE MOŻE STAWAĆ NA SĄDACH CHRZEŚCIJAN

Szulchan aruch, część Choszen ha-miszpat § 26, art. l:

„Nie wolno wszczynać sprawy wobec sędziów akum w ich sądach, nawet w tych, w których się sądzi sprawy na wzór sądów Izraela; i choćby się jedna i druga strona zgadzała występować wobec nich (sędziów), jest to wzbronione. I każdy, kto na nich staje, jest bezbożnikiem i podobnym temu, kto lży, kto bluźni, kto podnosi rękę przeciw prawu, [78 – 79] danemu przez Mojżesza, naszego nauczyciela, który niech będzie w spokoju. Hagah: I „Bet-din” ma władzę, takiego (prawującego się) wykląć, póki nie usunie ręki poganina od bliźniego swego (żyda).”

  1. CHRZEŚCIJANIN NIE MOŻE BYĆ TEŻ UŻYTY JAKO ŚWIADEK Szulchan aruch, część Choszen ha-miszpat § 34, art. 19:

” Goj i niewolnik nie są zdolni świadczyć.” (…)

ROZDZIAŁ II CHRZEŚCIJAN NALEŻY ZNISZCZYĆ

Wyznawcom „tego męża”, którego samo imię brzmi u żydów – „niech zginie imię jego i pamięć o nim”, nic innego nie mogą życzyć jak żeby zginęli wszyscy – Rzymianie, tyrani, ciemiężcy synów Izraela, i żeby się żydzi tak uwolnili z tej czwartej niewoli. Każdy Izraelita jest przeto obowiązany wedle sił, zwalczać to bezbożne królestwo Edomitów, rozprzestrzenione na cały świat. Ponieważ jednak nie zawsze, wszędzie i dla wszystkich jest możliwe tego rodzaju tępienie chrześcijan, nakazuje Talmud przynajmniej pośrednio ich zwalczać; mianowicie przez szkodzenie im wszelkiemi sposobami – i tak zmniejszać ich władzę i przygotowywać upadek. Gdzie zaś jest możliwe, żyd może i powinien także mordować chrześcijan bez żadnej litości.

ARTYKUŁ I NALEŻY CHRZEŚCIJANOM SZKODZIĆ

Żyd ma nakaz szkodzić chrześcijanom wszędzie tak p o ś r e d n i o, nie robiąc dla nich nic dobrego, jak też bezpośrednio, w majątkach i sądach; nie może też przyjść chrześcijaninowi z pomocą, w razie niebezpieczeństwa życia. [89–90]

  1. NIE NALEŻY ROBIĆ NIC DOBREGO Księga Zohar, część I, 25b:

„Ci, którzy starają się dobrze czynić akumowi, … po śmierci nie zmartwychwstaną.” Wolno niekiedy dobrze czynić chrześcijanom, lecz w tym celu, aby dobrze było samemu Izraelowi: mianowicie dla spokoju i ukrycia nieprzyjaźni. Majmonides w Hilchot akum, rozdz. X, § 6:

„Będą się wspierali nędzarze pogan z nędzarzami Izraela dla spokoju; nie należy przeszkadzać, aby nędzarze gojów zbierali resztki po kątach, i to także dla spokoju.” (…)

  1. NALEŻY SZKODZIĆ NA IMIENIU

Goim, jako niewolnicy, bydlęta służące synom Izraela, należą do żyda życiem swojem i majątkiem.

„Życie jego (goja) jest pozostawione (tzn. w ręku żyda), o wiele bardziej jego mienie.”

Jest to zasadniczy pewnik rabinów. Zupełnie bezkarnie może więc żyd zabierać chrześcijanom rzeczy do nich należące, w każdy sposób: oszustwem i podstępem; i nie należy mówić, że kradnie, czyniąc w ten sposób, lecz że odzyskuje, co jest jego.

Talmud, traktat Baba batra 54b:

„Wszystkie majętności gojów są jakby opuszczone; kto je pierwszy zabiera, ten jest ich

panem.”

  1. Przeto nie wolno ostrzegać mylących się w interesach. Szulchan aruch, część Choszen ha-miszpat § 183, art 7:

„Posłał ktoś swego człowieka dla odebrania pieniędzy od akuma; jeżeli akum się pomyli i da więcej, niż się należy, cała nadwyżka należy do posłańca. Hagah. Lecz tylko wtedy (należy dać nadwyżkę posłańcowi), gdyby on sam wiedział o omyłce, zanim oddał panu (który go posłał); w przeciwnym razie i jeżeli oddał (pieniądze omyłkowo otrzymane) panu, wszystkie należy przyznać posyłającemu [posłańca]. [96–97]

  1. Nie wolno oddawać rzeczy znalezionej, jeżeli jej właścicielem jest chrześcijanin.

Szulchan aruch, część Choszen ha-miszpat § 266, art l:

„Rzecz zgubioną akuma, może (żyd) zatrzymać; powiedziane jest bowiem: „rzecz zgubioną brata twego” (oddasz). Kto zaś ją oddaje, przekracza prawo; powiększa bowiem znaczenie przekraczających prawo. Lecz jeżeli ktoś odda ją dla uczczenia Imienia (Boga), aby mianowicie chwalono Izraelitów i stąd wiedziano, że oni są ludźmi bardzo uczciwymi, wtedy jest godzien pochwały.”

  1. Wolno oszukiwać chrześcijan. Talmud, traktat Baba kamma 113b:

„Oszukanie jego (goja) jest dozwolone.”

Szulchan aruch, część Choszen ha-miszpat § 156, art 5, Bagah:

„Gdy ktoś (żyd) ma akuma w dobrym interesie, nie wolno innym, według zwyczaju niektórych okolic, współzawodniczyć i prowadzić interesy z tym samym akumem. W innych jednak miejscach nie tak się sądzi: dozwala się bowiem innemu żydowi przyjść do tego samego akuma, jemu pożyczać, z nim handlować, zniszczyć go [97–98] (oszukać), odebrać od niego pieniądze, ponieważ mienie akuma należy uważać za wspólne i jest tego, kto pierwej zabiera. Są jednak tacy, którzy zabraniają (żydowi współzawodniczyć).” (…)

III. NALEŻY SZKODZIĆ W SĄDACH

  1. Dla skazania sądem chrześcijanina, godzi się żydowi użyć wszelkiego rodzaju oszustwa, kłamstwa, a nawet krzywoprzysięstwa. [100-101]Talmud, traktat Baba kamma 113a:

„Nauka mówi: Gdy Izraelita i goj przyjdą na sąd, jeśli możesz uwolnić go (żyda) według praw Izraela, uwolnij; skarżącemu zaś gojowi powiedz, że tak nakazują nasze prawa. Jeżeli zaś (można uwolnić żyda) według praw narodów ziemi, uwolnij i powiedz: takie są wasze prawa. Jeżeli ani jedno, ani drugie nie jest możliwe, niech działa przeciw niemu (gojowi) podstępnie, jak chce r. I s z m a e l Rabbi A k i b a zaś utrzymuje, że nie należy działać podstępnie, aby przypadkiem nie znieważyć Imienia (Boga Błogosławionego, gdyby żyd został przyłapany na podstępie).”

Że tak rzeczywiście należy rozumieć to sprostowanie r. Akiby, poucza wyjaśnienie na marginesie do tego miejsca:

„Nie ma wcale znieważenia Imienia (Najwyższego), kiedy (goj) nie zauważy, że on (żyd) kłamie.” A nieco dalej, Talmud, traktat Baba kamma 113b, Tosefta

„Nie ma profanacji Imienia (Boga), gdy np. (żyd) kłamliwie mówi spadkobiercy (gojowi): „dałem (jakąś rzecz) twemu ojcu; on zaś umarł” (ty przeto mi ją oddaj); byleby tylko goj nie wiedział, że (żyd) wyraźnie kłamie.”

  1. Żyd może także krzywoprzysięgać ze spokojnem sumieniem. [101–102] Talmud, traktat mały Kalla 1b (str. 18):

„Powiedziała jemu: przysięgnij mi. Przysiągł rabbi Akiba swojemi wargami, lecz w

sercu swojem natychmiast tę przysięgę unieważnił.”

Potem tamże nazwany został rabbi Akiba wielkim, jako ten, któremu sam Bóg wyjawił swoją tajemnicę! Podobne miejsce znajduje się w Szebuot hagahot 6d, r. Aszera:

„Jeżeli prefekt miasta wezwie ich (żydów) do przysięgi, że nie uciekną ani nie wyprowadzą kogoś z miasta, mogą postępować chytrze (krzywo przysięgać), myśląc w sobie, że nie wyjdą dzisiaj, albo że nie uprowadzą kogoś z miasta tylko dzisiaj.”

III. NALEŻY SZKODZIĆ NA DOBRACH ŻYCIOWYCH

Żadnym środkiem nie powinni gardzić żydzi w zwalczaniu tyranji czwartej niewoli (chrześcijańskiej), aby się od niej w jakikolwiek sposób uwolnić. Należy więc walczyć z całą chytrością i nie robić nic, coby mogło ich zgubę odwrócić: chorych nie leczyć, rodzącym chrześcijankom nie pomagać, ani uwalniać z największego niebezpieczeństwa życia. (…)

Majmonides w Hilchot akum, rozdz. X, § 1

„Nie wolno się nad nimi litować; ponieważ powiedziane jest: „Nie będziesz się nad nimi litował”. Dlatego, gdyby ktoś zobaczył akuma ginącego lub tonącego w wodzie, niech nie udziela pomocy. Gdyby go zobaczył bliskiego śmierci, niech śmierci nie wyrywa. Ale gubić go własnoręcznie, rzucać głową do studni lub coś temu podobnego, nie godzi się, ponieważ wojny z nami nie prowadzi.”

ARTYKUŁ II

CHRZEŚCIJAN NALEŻY MORDOWAĆ

Wreszcie Talmud nakazuje zabijać chrześcijan bez żadnej litości. Talmud, traktat Aboda zora 26b:

„Heretyków, zdrajców i odstępców należy strącać (do studni), ale nie wyciągać.” Po dodaniu do nich jeszcze ciemięzców, trzymających teraz Izraela w niewoli, będziemy mieli cztery rodzaje tych, których żydzi mają zabijać, a to: zdrajcy, odstępcy, ciemięzcy, wreszcie wszyscy heretycy-chrześcijanie, nie wyłączając nikogo, nawet najlepszego. (…)

  1. NALEŻY MORDOWAĆ ZDRAJCÓW

Jak podaje Talmud, traktat Sanhedrin 59a:

„Rabbi Jochanan mówi: Goj badający prawo winien jest śmierci” (…)

VIII. MORDERCOM CHRZEŚCIJAN OBIECUJE SIĘ NAJWYŻSZE MIEJSCE W

RAJU

Księga Zohar, część I, 38b i 39a:

„W czwartym pałacu raju znajdują się wszyscy, którzy opłakiwali Syjon i Jeruzalem i wszyscy zabójcy pozostałych narodów bałwochwalczych …I jak purpura [jest] szatą (chlubną i wyróżniającą Boga), tak wyróżnia się i odznacza tych wszystkich, którzy zabijali pozostałe narody czczące bożków.” W takim stanie rzeczy Izraelita nie może nigdy według prawa swego zaniechać tępienia gojów, nie wolno im dać wcale spokoju, nie wolno zostawić żadnego miejsca.

Majmonides w Hilchot akum, rozdz. X, §1:

„Niech nie wchodzą w układy z bałwochwalcami, tak aby im zostawić możność czczenia bożków, ponieważ mówi się : Nie będziesz z nimi zawierał przymierza itd. Lecz albo niech do odstępstwa od kultu nakłonią albo niech zabiją.”.

Tamże, rozdział X, §7:

„Gdzie Izraelici górują siłami, niegodziwością jest pozostawiać między nimi jakiegokolwiek bałwochwalcę; jeśliby nawet tylko przypadkowo wśród nas bawił albo z jednego miejsca przyjeżdżał na drugie dla handlu … ani przejść nie pozwólmy przez

ziemię …”

Wszyscy Żydzi są obowiązani działać wspólnymi siłami, aby zniszczyć wrogich sobie zdrajców; jeśli nie czynnie to przynajmniej finansowo.

Szulchan aruch, część Choszen ha-miszpat §388, art. 16:

„Wydatki zrobione na zgładzenie zdrajcy obowiązani są zwrócić wszyscy mieszkańcy miasta; także ci , którzy uiszczają daninę gdzie indziej.”Żadna uroczystość choćby bardzo wielka nie może przeszkodzić w zabijaniu chrześcijan.

Talmud, traktat Pesachim 49b:

„Powiedział r.Eliezer: naród ziemi dozwala się zabijać w święto pokuty, przypadające na dzień sabatu. Rzekli mu jego uczniowie: Rabbi, powiedz raczej ofiarować. Na to im odpowiedział: Bynajmniej przy ofiarowaniu trzeba odmawiać odpowiednie modlitwy, przy zabijaniu zaś nie ma potrzeby modlitw.”

Że w ogóle należy prostaków zabijać jak zwierzęta, ujawnia księga Zohar, część II, 119a:

„I śmierć ich niech będzie z zamknięciem gęby jak bydlęcia, które zdycha, bez głosu i bez słowa.” (…)

XII. MODLITWY ŻYDÓW O ZAGŁADĘ CHRZEŚCIJAN

O tego mściciela Mesjasza wzdychają bezustannie w swoich modlitwach, zwłaszcza które zanoszą w wilję Paschy.

„Wylej gniew twój na narody, które cię nie poznały i na królestwa, które twego imienia nie wzywały; [117-118] wylej na nich gniew twój i szał gniewu twego niech ich ogarnie;prześladuj ich w uniesieniu twojem, i zetrzyj ich pod niebiosami Panie.”

„Dokąd-że wreszcie siła twoja będzie w niewoli, a piękność twoja będzie spoczywała w ręku gnębiciela? O Boże! pobudź siłę twoją i gorliwość twoją przeciw nieprzyjaciołom naszym; niech zginie siła ich i niech się przerażą”

„Zgubionym niech będzie odjęta wszelka nadzieja; wszyscy heretycy niech zginą, jakby w jednej chwili; wszyscy nieprzyjaciele narodu twego niech szybko zostaną wycięci; królestwo pychy wyrwij, złam i zniszcz, niech zostaną ujarzmieni wszyscy, prędko, w dniach naszych.” [118–119] W tym samym czasie Książę owego pysznego Imperjum, tak się modli i nakazuje się

modlić wszystkim swoim, po całym świecie rozsianym, „zgubionym” i „heretykom”:Módlmy się też i za wiarołomnych żydów: niech Pan i Bóg nasz zedrze zasłonę z serc ich, aby z nami poznali Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wszechmogący, wieczny Boże, który w miłosierdziu swojem nikomu, nawet wiarołomnym żydom, przebaczenia nie odmawiasz, wysłuchaj modlitw naszych za lud ten zaślepiony, aby wreszcie poznał światło prawdy, którem jest Chrystus i z ciemności został wybawion. Przez tegoż Pana…

Konkluzja:

Fakt rozmyślnego (a na polecenie polityczne międzynarodowego żydostwa i masonów), nie uznawania przez żydów, zamieszkałych w POLSCE art. 3 Konstytucji RP, jako zadeklarowanych na podstawie (Talmudu, Tory) wrogów POLSKI i POLAKÓW, wymusza na POLAKACH obowiązek zastosowania wobec żydów obrony koniecznej, polegającej na konieczności, w poczuciu bezwzględnego obowiązku – wypędzenia żydów z POLSKI, gdyż innych możliwości dla POLSKI i POLAKÓW – brak!!

Według art. 3. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Rzeczpospolita Polska jest państwem jednolitym”.

Wobec tego niech każdy czytelnik niniejszego posta w sercu swoim odpowie na pytanie:

  • czy faktycznie obecnie, Rzeczpospolita Polska, zgodnie z Konstytucją RP, jest państwem jednolitym??

Do konkluzji wymuszającej na POLAKACH bezwzględny obowiązek wypędzenie żydów z terytorium POLSKI, doszłam po przeczytaniu:

  • Spisu treści całej książki: Chrześcijanin w Talmudzie ks. Justyn B. Pranajtis KSIĄDZ PRANAJTIS

I  WALKA O TALMUD. Los chrześcijanina badacza Talmudu.

  1. Ks. Pranajtis i jego praca.

  1. Sprawa Bajlisa.

Ekspertyza ks. Pranajtisa.

III. Kontrakcja żydowska.

  1. Opinia publiczna.

  1. Żydowska kampania prasowa.

  2. Odpowiedź oszczercom

  3. Dalszy ciąg żydowskiej akcji prasowej

  1. Akcja zakulisowa.

  1. Zabiegi u władz rosyjskich.

  2. Zabiegi w Watykanie.

List ministra Nelikowa.

III. List ks. Pranajtisa.

  1. Zgon ks. Pranajtisa.

CHRZEŚCIJANIN W TALMUDZIE ŻYDOWSKIM.

Słowo wstępne.

Wstęp.

O piśmie świętym

O Talmudzie

Omówienie innych ksiąg talmudycznych.

Źródła.

CZĘŚĆ I: NAUKA TALMUDA O CHRZEŚCIJANINACH

Rozdział I. Jezus Chrystus w Talmudzie.

Artykuł I. Nazwy Chrystusa.

Artykuł II. Życie Chrystusa.

Artykuł III. Nauka o Chrystusie.

Rozdział II. Chrześcijanie.

Artykuł I. Nazwy Chrześcijan w Talmudzie.

Artykuł II. Czem są chrześcijanie według Talmudu.

Artykuł III. Boski kult chrześcijan.

CZĘŚĆ II: NAUKA TALMUDU O CHRZEŚCIJANACH.

Rozdział I. Chrześcijan należy unikać.

Artykuł I. Chrześcijan należy unikać ponieważ nie są godni obcowania z żydami.

  1. Żyd nie może składać życzeń chrześcijaninowi.

  2. Nie odpowiadać chrześcijaninowi na jego pozdrowienie.

III. Żyd nie może stawać na sądach chrześcijan.

  1. Chrześcijanin nie może być też użyty jako świadek.

  2. I w niczem nie godzi się być podobnym do chrześcijan.

Artykuł II. Chrześcijan należy unikać, ponieważ są nieczyści.

Artykuł III. Chrześcijan należy unikać, ponieważ są bałwochwalcami.

  1. Zabronione są stosunki z chrześcijanami przed ich świętami.

  2. Nie wolno żydowi używać rzeczy, które się odnoszą do boskiego kulty chrześcijan.

III. Zabrania się sprzedawać chrześcijanom czegokolwiek, co może służyć ich kultowi.

  1. Ateistom [bezbożnikom, bezwyznaniowcom] wszystko sprzedawać wolno.

Artykuł IV. Chrześcijan należy unikać, ponieważ są szkodliwi.

Rozdział II. Chrześcijan należy zniszczyć.

Artykuł I. Zniszczyć pośrednio: Należy chrześcijanom szkodzić.

  1. Nie należy robić nic dobrego.

  1. Nie wolno chwalić chrześcijan.

  2. Obowiązki nazywać obelżywie.

  3. Nie wolno dawać chrześcijanom podarków.

  4. Nie sprzedawać posiadłości chrześcijanom

  5. Nie uczyć chrześcijan sztuki.

  1. Należy szkodzić na mieniu.

  1. Nie wolno ostrzegać mylących się w interesach

  2. Nie oddawać rzeczy znalezionej.

  3. Wolno oszukiwać chrześcijan

  4. Wolno żydowi udawać chrześcijanina.

  5. Wolno żydowi uprawiać lichwę.

III. Należy szkodzić w sądach.

  1. Wolno żydowi kłamać i oszukiwać.

  2. Wolno żydowi krzywoprzysięgać.

  1. Należy szkodzić na dobrach życiowych.

  1. Żyd obowiązany jest knuć zasadzki na chrześcijan.

  2. Nie wolno nieść pomocy choremu chrześcijaninowi

  3. Nie należy pomagać chrześcijance przy porodzie.

  4. Nie należy uwalniać z niebezpieczeństwa życia.

Artykuł II. Zniszczyć bezpośrednio.

  1. Należy mordować zdrajców.

  1. Odszczepieńców.

III. Ciemiężców trzymających Izraela w niewoli.

  1. Należy zabijać sprawujących rządy.

  2. Przede wszystkim należy zniszczyć władzę rzymską.

  1. Należy zabijać wszystkich chrześcijan.

  1. Wytępienie chrześcijan jest przyjemną Bogu ofiarą.

VII. Jest teraz jedyną ofiarą.

VIII. Mordercom chrześcijan obiecuje się raj.

  1. Nie wolno nigdy zaprzestać tępienia chrześcijan.

  1. Należy prześladować wspólnymi siłami.

  1. Nawet w czasie najuroczystrzych świat wolno zabić chrześcijanina.

XII. Oczekiwany jest mesjasz mściciel.

XIII. Modlitwy żydów o zagładę chrześcijan.

Modlitwa chrześcijan za żydów.

Skrzydło.Autor: Skrzydło Wiesław Wyd.: VII Miejsce: Warszawa Rok: 2013 ISBN Kod: 9788326442230 ISBN: 978-83-264-4223-0 oprawa: Twarda Autor: Skrzydło

Komentarz do art. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

„Polska jest państwem jednolitym, czyli unitarnym, traktowanym jako jedność, czyli nie składającym się z oddzielnych tworów razem tworzących federację. Nie ma więc w jego ramach autonomicznych jednostek terytorialnych czy narodowościowoterytorialnych. W konsekwencji polska jest na płaszczyźnie Międzynarodowej jednym podmiotem. Unitarna forma państwa stanowi konsekwencję faktu, że społeczeństwo polskie jest pod wieloma względami jednolite. Tak można go określać w sensie Narodowym, gdyż ogromna większość obywateli polski to osoby narodowości polskiej, inne grupy narodowościowe stanowią znikomą mniejszość. Podobnie można mówić o sytuacji w dziedzinie wyznaniowej, gdzie katolicy stanowią zdecydowaną większość. Podobnie także można charakteryzować stan w zakresie kultury i jej tradycji itp. Za jednolitością państwa przemawiają także doświadczenia historii wielu dziesiątków lat. Wszystkie te czynniki przemawiają na rzecz państwa jednolitego, stanowiącego jeden podmiot prawa międzynarodowego”.

Krystyna Trzcińska

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s